Przerost i współistniejąca często asymetria warg sromowych  mniejszych (labial hypertrophy) jest problem wielu kobiet. Dolegliwości związane z nadmiarem tkanki warg sromowych mniejszych dotyczą nie tylko wyglądu i związanego z nim uczucia wstydu w kontaktach intymnych ale mogą wpływać na szeroko pojętą jakość  życia. Przerost warg sromowych  może mieć  charakter  wrodzony i dotyczy młodych dziewcząt i kobiet jak też może być nabyty: po przebytym porodzie drogami natury,  w związku z rozwojem guzów w obrębie warg sromowych (włókniaki),  w przebiegu przewlekłych stanów zapalnych sromu. Niezależnie od przyczyny zmiana ta może być leczona tylko chirurgicznie.

 

logo esthegyn
Zapraszam na naszą stronę internetową EstheGyn
poświęconą plastyce warg sromowych

Objawy

Przerośnięte wargi sromowe mogą być przyczyną dolegliwości takich jak: ból, dyskomfort podczas aktywności fizycznej, aktywności seksualnej, podczas oddawania moczu, dyskomfort związany z noszeniem dopasowanych ubrań czy też bielizny. Wiele kobiet dotkniętych tym defektem unika dopasowanych spodni czy też erotycznej bielizny i strojów kąpielowych wstydząc się i czując zażenowanie z powodu wyraźnego wybrzuszenia w okolicy krocza. Skargi dotyczą również wciągania warg w kierunku pochwy podczas stosunku, podrażnienia i nawracających stanów zapalnych podczas aktywności fizycznej np. jazda na rowerze, moczenia przerośniętych warg podczas oddawania moczu i związanej z tym potrzebą dodatkowych czynności higienicznych. Przerost warg sromowych pogarsza nie tyko jakość życia ale wpływa niekorzystnie na samoocenę kobiet  rzutując na ich  relacje z otoczeniem i może być powodem lęku w kontaktach intymnych.

Procedury chirurgiczne

Leczenie chirurgiczne przerostu warg sromowych rozwinęło się w latach dziewięćdziesiątych w Stanach zjednoczonych Ameryki  Północnej i w Ameryce Południowej  i  z tych krajów pochodzi większość  stosowanych do dzisiaj technik chirurgicznych.  Obecnie szczególnie w piśmiennictwie anglojęzycznym funkcjonuje wiele określeń dotyczących redukcji nadmiaru tkanki przerośniętej wargi sromowej:  labioreduction, labial reduction surgery, labial contouring, reshaping, cosmetics labiaplasty, labia minora reduction. W piśmiennictwie polskim stosowanę są : labioredukcja, labioplastyka i plastyka warg sromowych. Zabieg  chirurgiczny przeprowadzany jest w warunkach chirurgii jednego dnia najczęściej w znieczuleniu miejscowym . Stosowane metody chirurgicznej redukcji nadmiaru tkanki warg sromowych  obejmują tradycyjną chirurgię z użyciem skalpela, noża elektrycznego czy laserowego bez wyraźnej przewagi którejś z metod.  Bezpośrednio po przebytym leczeniu pacjentki mogą skarżyć się na uczucie niewielkiego bólu i pieczenia. Tak jak po każdym zabiegu  chirurgicznym  w miejscu operowanym pojawia się niewielki obrzęk  i czasami powierzchowne podskórne wynaczynienie krwi, które ustępują samoistnie do dwóch tygodni po leczeniu. W pierwszych dniach po zabiegu operacyjnym stosowane są łagodne środki przeciwbólowe i miejscowe okłady z lodu w formie tzw. ice pack, które pacjentki otrzymują w ramach wykonywanej procedury. Większość pacjentek po przebyciu zabiegu wraca do codziennej aktywności po maksymalnie dwóch dniach. Aktywność seksualna oraz trening sportowy mogą być podjęte najwcześniej po 4 -6 tygodniach. Końcowy efekt leczenia a szczególnie jego aspekt estetyczny mogą być w pełni  ocenione po kilku miesiącach. Labioplastyka warg sromowych może być przeprowadzona równolegle z innymi procedurami chirurgicznymi w obrębie narządu płciowego takimi jak : plastyka pochwy i krocza, operacje slingowe w  wysiłkowym nietrzymaniu moczu czy operacje z zakresu chirurgi rekonstrukcyjnej dna miednicy.

Ryzyko zabiegu i powikłania

Tak jak  w przypadku każdej procedury chirurgicznej  labioplastyka związana być może z rzadkimi powikłaniami takimi jak : krwawienie, infekcja, bliznowacenie. Około jedna godzinę przed każdym zabiegiem  pacjentka otrzymuje antybiotyk co minimalizuje ryzyko infekcji. W większości przypadków jeżeli dojdzie  do infekcji rany ma ona charakter miejscowy, powierzchowny i reaguje na kilkudniowe kursy podawanego doustnie antybiotyku. Innym rzadkim powikłaniem jest krwawienie z rany i pooperacyjne krwiaki miejsca operowanego szczególnie w przypadku zbyt wcześnie podjętej nadmiernej aktywności fizycznej czy seksualnej. Kilkugodzinna obserwacja pooperacyjna umożliwia wczesne wychwycenie i zastosowanie odpowiedniego leczenia jeszcze przed opuszczeniem przez pacjenta kliniki. Inne możliwe powikłania obejmują rozejście się rany, nadmierną lub zbyt małą korekcję, bliznowacenie i przewlekły ból miejsca operowanego. Ryzyko powikłań jest małe i dotyczy mniej niż 1% pacjentek w przypadku doświadczonego chirurga.

 

Przed Po

doktor_klinika_05 doktor_klinika_06