Laser frakcyjny CO2 Edge ONE w ginekologii

Utrata napięcia tkankowego ścian pochwy tzw. (VRS – vaginal relaxation syndrome) oraz skóry sromu jest zjawiskiem powszechnym, prowadzącym do zmniejszenia komfortu seksualnego kobiet i ich partnerów. Innym problemem związanym podobnie jak VRS z przebytymi porodami i starzeniem się tkanek jest wysiłkowe nietrzymanie moczu.

Konwencjonalne podejście w rozwiązywaniu tych problemów obejmuje postępowanie nieinwazyjne: kremy z estrogenami, ćwiczenia mięśni dna miednicy, ćwiczenia Kegla jednak ich skuteczność jest ograniczona. Leczenie inwazyjne to w przypadku VRS klasyczne operacje plastyczne pochwy i krocza, które przy braku wyraźnego obniżenia narządu płciowego wydają się być postępowaniem zbyt inwazyjnym i jak każde leczenie operacyjne związane są z powikłaniami. Podobna sytuacja dotyczy wysiłkowego nietrzymania moczu gdzie leczenie zachowawcze takie jak: trening pęcherza moczowego, fizykoterapia i wspomniane wyżej ćwiczenia przynoszą jedynie ograniczony efekt a leczenie operacyjne szczególnie w przypadku kobiet młodych z I stopniem wysiłkowego nietrzymania moczu wydaje się być postępowaniem nadmiernym.

Rozwiązaniem pośrednim, które jest małoinwazyjne a przynosi efekty zarezerwowane do tej pory dla leczenia chirurgicznego jest laser frakcyjny CO2 (Edge ONE) który w trybie pracy Ultra Mode nadaje się do tzw. odmładzania pochwy (LVR laser vaginal rejuvenation) jak również u wybranych pacjentek do leczenia wysiłkowego nietrzymania moczu. Efekty terapii frakcyjnej są długotrwałe.

Zasada oddziaływanie na ścianę pochwy lub skórę jest następująca. Promieniowanie lasera frakcyjnego CO2 powoduje odparowanie(ablację) licznych mikrokolumn nabłonka tworząc wzór równomiernie rozmieszczonych stref mikrouszkodzeń termicznych (tzw. kolumn koagulacji) otoczonych zdrową nienaruszoną tkanką. Kolumny koagulacji stanowią jedynie 7-20% powierzchni skóry lub ściany pochwy poddanej koagulacji, dzięki temu proces gojenia zachodzi niezwykle szybko a zabieg nie powoduje powstawania widocznych ran (krwawienie przy zabiegach jest sporadyczne i minimalne).

Działanie lasera z jednej strony powoduje wspomnianą wyżej ablację (punktowe odparowanie zewnętrznych warstw nabłonka pochwy lub naskórka a z drugiej strony dochodzi do przegrzania w głębszych warstwach tkanek, co prowadzi do tzw. remodelingu skóry, ściany pochwy, czy też tkanek otaczających cewkę moczową.

W badaniach histopatologicznych porównujących tkanki przed i po zbiegu wykazano, iż u pacjentek po zabiegach dochodzi do: zwiększenia ilości fibroblastów (komórek, które produkują kolagen) zwiększenia stężenia kolagenu, elastyny i glikozaminoglikanów w konsekwencji do pogrubienia ściany nabłonka (Salvatore, Gaspar).

Przeciwwskazania do zabiegu:

  • stosowanie sterydów lub retinoidów
  • aktywne zakażenia pochwy
  • nieprawidłowy wynik badania cytologicznego szyjki macicy
  • ciąża
  • skłonność do tworzenia keloidów (blizn przerostowych)

Przygotowanie do zabiegu

Zabiegi wykonywane są po zakończeniu menstruacji przy braku przeciwwskazań i nie wymagają specjalnego przygotowania

Przebieg zabiegu

U pacjentki w pozycji ginekologicznej do pochwy wprowadza się specjalny skaner, który lekarz wykonujący zabieg obraca tak, aby uzyskać pokrycie całej powierzchni ściany pochwy impulsami lasera. Zabieg trwa około 20 min. W trakcie zabiegu pacjentka może odczuwać nieznaczne pieczenie i ciepło.

Rekonwalescencja

Przez 1 do 3 dni utrzymuje się nieznaczne pieczenie, które można skutecznie niwelować irygacjami z rumianku lub globulkami z kwasem hialuronowym. Często występują wodniste, różowe upławy, które ustępują w ciągu tygodnia od zabiegu. Pełne zagojenie następuje po 4-6 tygodniach

Laser frakcyjny Edge ONE w trybie pracy CW (fali ciągłej) jest również doskonałym niezwykle precyzyjnym nożem chirurgicznym nadającym się do pełnego spektrum zabiegów chirurgicznych także w zakresie ginekologii operacyjnej i estetycznej. Stosowanie tego typu lasera chirurgicznego umożliwia wykonanie operacji bez wystąpienia krwawienia. Możliwe to jest dzięki temu, że laser emituje w trybie impulsowym wiązkę światła o długości fali 10 600 nm., która powoduje odparowanie wewnątrz i zewnątrzkomórkowej wody. W trakcie pochłaniania energii przez uwodnioną tkankę, dochodzi do odparowania wody i wytworzenia w tym miejscu precyzyjnej strefy koagulacji bez uszkodzenia termicznego otaczających tkanek, dzięki czemu proces gojenia jest niemal bezbliznowy.