Przerost warg sromowych

polega na dysproporcji rozmiaru wargi sromowej mniejszej w porównaniu do wargi sromowej większej.
Dysproporcja ta może mieć znaczenie estetyczne (moje wargi są za duże) jak również funkcjonalne, przerośnięte wargi wpływają niekorzystnie na życie seksualne, zaburzają higienę i.td.

Nie ma powszechnie przyjętej definicji przerostu warg sromowych, wydaje się, że przerost warg sromowych jest po prostu anatomicznym wariantem prawidłowej anatomii tej okolicy, który może się podobać lub nie, a czasami jest powodem zaburzonego komfortu życia pacjentki. Należy wziąć również pod uwagę aspekt kulturowy i socjologiczny trendu poprawiania własnego ciała zgodnie z wyobrażeniem pacjentki, który obejmuje również narząd płciowy zewnętrzny.

Labioplastyka

jest zabiegiem chirurgicznym mającym na celu uzyskanie bardziej estetycznego wyglądu jak również poprawy funkcji tej okolicy. Liczba zabiegów labioplastyki przeprowadzanych w Europie jest trudna do oszacowania z powodu braku tego typu rejestrów, ale wydaje się z roku na rok wzrastać ,co jest wynikiem z jednej strony oczekiwań pacjentek a z drugiej nabywania umiejętności wykonywania tego zabiegu przez co raz większą liczbę lekarzy ginekologów i chirurgów plastycznych.

Etiologia

przerostu warg sromowych jest wieloczynnikowa. Może mieć charakter wrodzony lub nabyty. Czynniki, które mogą wpływać na przerost warg sromowych w ciągu życia kobiety to: podrażnienie mechaniczne, stany zapalne skóry tej okolicy, masturbacja, zastój chłonki, nietrzymanie moczu i wtórne podrażnienie skóry, poród drogami natury powikłany krwiakiem obejmującym wargę sromową

Klasyfikacja przerostu warg sromowych mniejszych brak przerostu

  1. wargi sromowe mniejsze wystają do < 1cm od brzegu warg sromowych większych przerost średni
  2. wargi sromowe mniejsze wystają 1-3 cm od brzegu warg sromowych większych przerost duży
  3. wargi sromowe mniejsze wystają > 3cm od brzegu warg sromowych większych

Pacjentki domagające się labioplastyki często skarżą się na problemy natury higienicznej, dyskomfort w trakcie ubierania i noszenia ciasnej bielizny, ból podczas jazdy na rowerze, bolesne współżycie z powodu przerośniętych warg sromowych mniejszych. Jednakże najczęściej powodem interwencji chirurgicznej jest postrzeganie przez pacjentkę warg sromowych jako za dużych, opisywane często podczas konsultacji jako sterczących w trakcie pozycji stojącej. Innym częstym powodem zgłaszania się pacjentek jest asymetria warg sromowych mniejszych. W tych przypadkach zabieg chirurgiczny może być ograniczony do jednej tylko przerośniętej wargi.

Zabieg labioplastyki może być bezpiecznie przeprowadzony w każdym wieku, chociaż większość chirurgów za dolna granicę wieku przyjmuje 18 rok życia czyli czas pełnej dojrzałości fizycznej pacjentki.

Przeciwwskazania do leczenia operacyjnego

Chirurgia redukcyjna warg sromowych jest przeciwwskazana u kobiet z aktywnymi chorobami zapalnymi i nowotworowymi w obrębie narządu płciowego.
Również pod uwagę należy wziąć pacjentki z nierealnymi oczekiwaniami co do swojego wyglądu, szczególnie pacjentki, które przeszły liczne operacje z zakresu chirurgii estetycznej. Inne przeciwwskazania mogą wynikać z ogólnego stanu zdrowia pacjentki, chorób towarzyszących, nieprawidłowych wyników badań przedoperacyjnych, zaburzeń krzepnięcia i.t.d.

Leczenie operacyjne

Labioplastyka

może być wykonana w każdym rodzaju znieczulenia(miejscowe, przewodowe, ogólne) w zależności od preferencji chirurga lub życzenia pacjenta. Zabieg można łączyć z innymi procedurami zakresu ginekologii estetycznej . Odcięcia nadmiaru tkanki można dokonać nożem chirurgicznym z następowym podwiązaniem krwawiących naczyń lub ich elektrokoagulacją. Aktualnie preferowane są techniki elektrochirurgiczne lub laser. Brzegi rany zeszywa się szwami pojedynczymi lub szwem ciągłym o grubości nici 5-0 .

Oryginalna technika labioplastyki

ograniczała się do prostej amputacji fragmentu warg sromowych (amputation technique) co nadal przez wielu chirurgów wykonywane jest do dzisiaj. Główną wada tej metody jest utrata naturalnie pofałdowanego brzegu wargi sromowej co skutkuje nienaturalnym wyglądem. Metoda ta jest również związana z częstszym uszkodzeniem zakończeń nerwowych co może być związane z hiperalgezją we wczesnym okresie pooperacyjnym jak również utratą czucia w okresie późniejszym. Inną wadą tej metody jest możliwość wywinięcia się na zewnątrz wewnętrznej powierzchni wargi sromowej mniejszej , która normalnie jest nie widoczna.

Central wedge resection

technika ta po raz pierwszy opisana przez Dr. Altera w 1998 roku polega na wycięciu pełnej grubości tkanki wargi sromowej w kształcie litery V. Technika ta pozwala zachować naturalny wygląd brzegu wargi sromowej. Nie jest jednak pozbawiona wad, w wyniku uszkodzeń zakończeń nerwów podobnie jak w technice amputacyjnej może dojść do hiperalgezji w wyniku tworzenia nerwiaków . Technika ta została zmodyfikowana w 2004 przez Dr. Giraldo i wsp. przez wprowadzenie plastyki Z.

De-epithelialization technique

opisana po raz pierwsz przez Dr. Choi w 2000 roku. Polega na na deepitelilizacji (usunięciu nabłonka w kształcie elipsy) przyśrodkowej i bocznej powierzchni wargi sromowej mniejszej pozostawiając nienaruszony wolny brzeg wargi. Technika ta pozwala w pełni zachować czuciową i erekcyjną funkcję warg sromowych mniejszych. Wadą tej metody jest możliwe zwiększenie grubości wargi szczególnie przy dużym przeroście, kiedy duża powierzchnia wargi wymaga deepitelializacji.

Labioplastyka z redukcją napletka łechtaczki

Niektóre pacjentki mają przerośnięty napletek łechtaczki co może utrudniać jej stymulacje w czasie współżycia. Korekcja chirurgiczna w tych przypadkach polega na plastyce Y lub V nadmiaru skóry nad łechtaczką.

Wydaje się , że nie ma jednej, idealnej uniwersalnej techniki labioplastyki, która mogła by być polecana wszystkim pacjentkom a raczej należy dopasować technikę operacji do danej sytuacji anatomicznej a czasami należy łączyć techniki dla uzyskania najlepszego efektu.

 

doktor_klinika_01 doktor_klinika_02