Plastyka warg sromowych


Przerost i  współistniejąca często asymetria   warg sromowych  mniejszych ( labial hypertrophy) jest problem wielu kobiet. Dolegliwości związane z nadmiarem tkanki warg sromowych mniejszych dotyczą nie tylko wyglądu i związanego z nim uczucia wstydu w kontaktach intymnych ale mogą wpływać na szeroko pojętą jakość  życia. Przerost warg sromowych  może mieć  charakter  wrodzony i dotyczy młodych dziewcząt i kobiet jak też może być nabyty : po przebytym porodzie drogami natury,  w związku z rozwojem guzów w obrębie warg sromowych (włókniaki),  w przebiegu przewlekłych stanów zapalnych sromu . Niezależnie od przyczyny zmiana ta może być leczona tylko chirurgicznie.

 


Zapraszam na stronę internetową EstheGyn
poświęconą plastyce warg sromowych


Objawy
Przerośnięte wargi sromowe mogą być przyczyną dolegliwości takich jak: ból, dyskomfort podczas aktywności fizycznej, aktywności seksualnej, podczas oddawania moczu, dyskomfort związany z noszeniem dopasowanych ubrań czy też bielizny. Wiele kobiet dotkniętych tym defektem unika dopasowanych spodni czy też erotycznej bielizny i strojów kąpielowych wstydząc się i czując zażenowanie z powodu wyraźnego wybrzuszenia w okolicy krocza. Skargi dotyczą również wciągania warg w kierunku pochwy podczas stosunku, podrażnienia i nawracających stanów zapalnych podczas aktywności fizycznej np. jazda na rowerze, moczenia przerośniętych warg podczas oddawania moczu i związanej z tym potrzebą dodatkowych czynności higienicznych. Przerost warg sromowych pogarsza nie tyko jakość życia ale wpływa niekorzystnie na samoocenę kobiet  rzutując na ich  relacje z otoczeniem i może być powodem lęku w kontaktach intymnych.

Procedury chirurgiczne
Leczenie chirurgiczne przerostu warg sromowych rozwinęło się w latach dziewięćdziesiątych w Stanach zjednoczonych Ameryki  Północnej i w Ameryce Południowej  i  z tych krajów pochodzi większość  stosowanych do dzisiaj technik chirurgicznych.  Obecnie szczególnie w piśmiennictwie anglojęzycznym funkcjonuje wiele określeń dotyczących redukcji nadmiaru tkanki przerośniętej wargi sromowej:  labioreduction, labial reduction surgery, labial contouring, reshaping, cosmetics labiaplasty, labia minora reduction. W piśmiennictwie polskim stosowanę są : labioredukcja, labioplastyka i plastyka warg sromowych. Zabieg  chirurgiczny przeprowadzany jest w warunkach chirurgii jednego dnia najczęściej w znieczuleniu miejscowym . Stosowane metody chirurgicznej redukcji nadmiaru tkanki warg sromowych  obejmują tradycyjną chirurgię z użyciem skalpela, noża elektrycznego czy laserowego bez wyraźnej przewagi którejś z metod.  Bezpośrednio po przebytym leczeniu pacjentki mogą skarżyć się na uczucie niewielkiego bólu i pieczenia. Tak jak po każdym zabiegu  chirurgicznym  w miejscu operowanym pojawia się niewielki obrzęk  i czasami powierzchowne podskórne wynaczynienie krwi, które ustępują samoistnie do dwóch tygodni po leczeniu. W pierwszych dniach po zabiegu operacyjnym stosowane są łagodne środki przeciwbólowe i miejscowe okłady z lodu w formie tzw. ice pack, które pacjentki otrzymują w ramach wykonywanej procedury. Większość pacjentek po przebyciu zabiegu wraca do codziennej aktywności po maksymalnie dwóch dniach. Aktywność seksualna oraz trening sportowy mogą być podjęte najwcześniej po 4 -6 tygodniach. Końcowy efekt leczenia a szczególnie jego aspekt estetyczny mogą być w pełni  ocenione po kilku miesiącach. Labioplastyka warg sromowych może być przeprowadzona równolegle z innymi procedurami chirurgicznymi w obrębie narządu płciowego takimi jak : plastyka pochwy i krocza, operacje slingowe w  wysiłkowym nietrzymaniu moczu czy operacje z zakresu chirurgi rekonstrukcyjnej dna miednicy.

Ryzyko zabiegu i powikłania
Tak jak  w przypadku każdej procedury chirurgicznej  labioplastyka związana być może z rzadkimi powikłaniami takimi jak : krwawienie, infekcja, bliznowacenie. Około jedna godzinę przed każdym zabiegiem  pacjentka otrzymuje antybiotyk co minimalizuje ryzyko infekcji. W większości przypadków jeżeli dojdzie  do infekcji rany ma ona charakter miejscowy, powierzchowny i reaguje na kilkudniowe kursy podawanego doustnie antybiotyku. Innym rzadkim powikłaniem jest krwawienie z rany i pooperacyjne krwiaki miejsca operowanego szczególnie w przypadku zbyt wcześnie podjętej nadmiernej aktywności fizycznej czy seksualnej. Kilkugodzinna obserwacja pooperacyjna umożliwia wczesne wychwycenie i zastosowanie odpowiedniego leczenia jeszcze przed opuszczeniem przez pacjenta kliniki. Inne możliwe powikłania obejmują rozejście się rany, nadmierną lub zbyt małą korekcję, bliznowacenie i przewlekły ból miejsca operowanego. Ryzyko powikłań jest małe i dotyczy mniej niż 1% pacjentek w przypadku doświadczonego chirurga.

Zdjęcia pacjentek przed i po zabiegu ( Dr Piotr Kolczewski )



Przed
Po

Specjaliści

Artykuły