Plastyka warg sromowych
Przerost warg sromowych mniejszych – labioplastyka, labioredukcja
Przerost i współistniejąca często asymetria warg sromowych mniejszych ( labial hypertrophy) jest problem wielu kobiet. Dolegliwości związane z nadmiarem tkanki warg sromowych mniejszych dotyczą nie tylko wyglądu i związanego z nim uczucia wstydu w kontaktach intymnych ale mogą wpływać na szeroko pojętą jakość życia. Przerost warg sromowych może mieć charakter wrodzony i dotyczy młodych dziewcząt i kobiet jak też może być nabyty : po przebytym porodzie drogami natury, w związku z rozwojem guzów w obrębie warg sromowych (włókniaki), w przebiegu przewlekłych stanów zapalnych sromu . Niezależnie od przyczyny zmiana ta może być leczona tylko chirurgicznie.
Objawy
Przerośnięte wargi sromowe mogą być przyczyną dolegliwości takich jak: ból, dyskomfort podczas aktywności fizycznej, aktywności seksualnej, podczas oddawania moczu, dyskomfort związany z noszeniem dopasowanych ubrań czy też bielizny. Wiele kobiet dotkniętych tym defektem unika dopasowanych spodni czy też erotycznej bielizny i strojów kąpielowych wstydząc się i czując zażenowanie z powodu wyraźnego wybrzuszenia w okolicy krocza. Skargi dotyczą również wciągania warg w kierunku pochwy podczas stosunku, podrażnienia i nawracających stanów zapalnych podczas aktywności fizycznej np. jazda na rowerze, moczenia przerośniętych warg podczas oddawania moczu i związanej z tym potrzebą dodatkowych czynności higienicznych. Przerost warg sromowych pogarsza nie tyko jakość życia ale wpływa niekorzystnie na samoocenę kobiet rzutując na ich relacje z otoczeniem i może być powodem lęku w kontaktach intymnych.
Procedury chirurgiczne
Leczenie chirurgiczne przerostu warg sromowych rozwinęło się w latach dziewięćdziesiątych w Stanach zjednoczonych Ameryki Północnej i w Ameryce Południowej i z tych krajów pochodzi większość stosowanych do dzisiaj technik chirurgicznych. Obecnie szczególnie w piśmiennictwie anglojęzycznym funkcjonuje wiele określeń dotyczących redukcji nadmiaru tkanki przerośniętej wargi sromowej: labioreduction, labial reduction surgery, labial contouring, reshaping, cosmetics labiaplasty, labia minora reduction. W piśmiennictwie polskim stosowanę są : labioredukcja, labioplastyka i plastyka warg sromowych. Zabieg chirurgiczny przeprowadzany jest w warunkach chirurgii jednego dnia najczęściej w znieczuleniu miejscowym . Stosowane metody chirurgicznej redukcji nadmiaru tkanki warg sromowych obejmują tradycyjną chirurgię z użyciem skalpela, noża elektrycznego czy laserowego bez wyraźnej przewagi którejś z metod. Bezpośrednio po przebytym leczeniu pacjentki mogą skarżyć się na uczucie niewielkiego bólu i pieczenia. Tak jak po każdym zabiegu chirurgicznym w miejscu operowanym pojawia się niewielki obrzęk i czasami powierzchowne podskórne wynaczynienie krwi, które ustępują samoistnie do dwóch tygodni po leczeniu. W pierwszych dniach po zabiegu operacyjnym stosowane są łagodne środki przeciwbólowe i miejscowe okłady z lodu w formie tzw. ice pack, które pacjentki otrzymują w ramach wykonywanej procedury. Większość pacjentek po przebyciu zabiegu wraca do codziennej aktywności po maksymalnie dwóch dniach. Aktywność seksualna oraz trening sportowy mogą być podjęte najwcześniej po 4 -6 tygodniach. Końcowy efekt leczenia a szczególnie jego aspekt estetyczny mogą być w pełni ocenione po kilku miesiącach. Labioplastyka warg sromowych może być przeprowadzona równolegle z innymi procedurami chirurgicznymi w obrębie narządu płciowego takimi jak : plastyka pochwy i krocza, operacje slingowe w wysiłkowym nietrzymaniu moczu czy operacje z zakresu chirurgi rekonstrukcyjnej dna miednicy.
Ryzyko zabiegu i powikłania
Tak jak w przypadku każdej procedury chirurgicznej labioplastyka związana być może z rzadkimi powikłaniami takimi jak : krwawienie, infekcja, bliznowacenie. Około jedna godzinę przed każdym zabiegiem pacjentka otrzymuje antybiotyk co minimalizuje ryzyko infekcji. W większości przypadków jeżeli dojdzie do infekcji rany ma ona charakter miejscowy, powierzchowny i reaguje na kilkudniowe kursy podawanego doustnie antybiotyku. Innym rzadkim powikłaniem jest krwawienie z rany i pooperacyjne krwiaki miejsca operowanego szczególnie w przypadku zbyt wcześnie podjętej nadmiernej aktywności fizycznej czy seksualnej. Kilkugodzinna obserwacja pooperacyjna umożliwia wczesne wychwycenie i zastosowanie odpowiedniego leczenia jeszcze przed opuszczeniem przez pacjenta kliniki. Inne możliwe powikłania obejmują rozejście się rany, nadmierną lub zbyt małą korekcję, bliznowacenie i przewlekły ból miejsca operowanego. Ryzyko powikłań jest małe i dotyczy mniej niż 1% pacjentek w przypadku doświadczonego chirurga.
Zdjęcia pacjentek przed i po zabiegu ( Dr Piotr Kolczewski )
Przerost i współistniejąca często asymetria warg sromowych mniejszych ( labial hypertrophy) jest problem wielu kobiet. Dolegliwości związane z nadmiarem tkanki warg sromowych mniejszych dotyczą nie tylko wyglądu i związanego z nim uczucia wstydu w kontaktach intymnych ale mogą wpływać na szeroko pojętą jakość życia. Przerost warg sromowych może mieć charakter wrodzony i dotyczy młodych dziewcząt i kobiet jak też może być nabyty : po przebytym porodzie drogami natury, w związku z rozwojem guzów w obrębie warg sromowych (włókniaki), w przebiegu przewlekłych stanów zapalnych sromu . Niezależnie od przyczyny zmiana ta może być leczona tylko chirurgicznie.
Objawy
Przerośnięte wargi sromowe mogą być przyczyną dolegliwości takich jak: ból, dyskomfort podczas aktywności fizycznej, aktywności seksualnej, podczas oddawania moczu, dyskomfort związany z noszeniem dopasowanych ubrań czy też bielizny. Wiele kobiet dotkniętych tym defektem unika dopasowanych spodni czy też erotycznej bielizny i strojów kąpielowych wstydząc się i czując zażenowanie z powodu wyraźnego wybrzuszenia w okolicy krocza. Skargi dotyczą również wciągania warg w kierunku pochwy podczas stosunku, podrażnienia i nawracających stanów zapalnych podczas aktywności fizycznej np. jazda na rowerze, moczenia przerośniętych warg podczas oddawania moczu i związanej z tym potrzebą dodatkowych czynności higienicznych. Przerost warg sromowych pogarsza nie tyko jakość życia ale wpływa niekorzystnie na samoocenę kobiet rzutując na ich relacje z otoczeniem i może być powodem lęku w kontaktach intymnych.
Procedury chirurgiczne
Leczenie chirurgiczne przerostu warg sromowych rozwinęło się w latach dziewięćdziesiątych w Stanach zjednoczonych Ameryki Północnej i w Ameryce Południowej i z tych krajów pochodzi większość stosowanych do dzisiaj technik chirurgicznych. Obecnie szczególnie w piśmiennictwie anglojęzycznym funkcjonuje wiele określeń dotyczących redukcji nadmiaru tkanki przerośniętej wargi sromowej: labioreduction, labial reduction surgery, labial contouring, reshaping, cosmetics labiaplasty, labia minora reduction. W piśmiennictwie polskim stosowanę są : labioredukcja, labioplastyka i plastyka warg sromowych. Zabieg chirurgiczny przeprowadzany jest w warunkach chirurgii jednego dnia najczęściej w znieczuleniu miejscowym . Stosowane metody chirurgicznej redukcji nadmiaru tkanki warg sromowych obejmują tradycyjną chirurgię z użyciem skalpela, noża elektrycznego czy laserowego bez wyraźnej przewagi którejś z metod. Bezpośrednio po przebytym leczeniu pacjentki mogą skarżyć się na uczucie niewielkiego bólu i pieczenia. Tak jak po każdym zabiegu chirurgicznym w miejscu operowanym pojawia się niewielki obrzęk i czasami powierzchowne podskórne wynaczynienie krwi, które ustępują samoistnie do dwóch tygodni po leczeniu. W pierwszych dniach po zabiegu operacyjnym stosowane są łagodne środki przeciwbólowe i miejscowe okłady z lodu w formie tzw. ice pack, które pacjentki otrzymują w ramach wykonywanej procedury. Większość pacjentek po przebyciu zabiegu wraca do codziennej aktywności po maksymalnie dwóch dniach. Aktywność seksualna oraz trening sportowy mogą być podjęte najwcześniej po 4 -6 tygodniach. Końcowy efekt leczenia a szczególnie jego aspekt estetyczny mogą być w pełni ocenione po kilku miesiącach. Labioplastyka warg sromowych może być przeprowadzona równolegle z innymi procedurami chirurgicznymi w obrębie narządu płciowego takimi jak : plastyka pochwy i krocza, operacje slingowe w wysiłkowym nietrzymaniu moczu czy operacje z zakresu chirurgi rekonstrukcyjnej dna miednicy.
Ryzyko zabiegu i powikłania
Tak jak w przypadku każdej procedury chirurgicznej labioplastyka związana być może z rzadkimi powikłaniami takimi jak : krwawienie, infekcja, bliznowacenie. Około jedna godzinę przed każdym zabiegiem pacjentka otrzymuje antybiotyk co minimalizuje ryzyko infekcji. W większości przypadków jeżeli dojdzie do infekcji rany ma ona charakter miejscowy, powierzchowny i reaguje na kilkudniowe kursy podawanego doustnie antybiotyku. Innym rzadkim powikłaniem jest krwawienie z rany i pooperacyjne krwiaki miejsca operowanego szczególnie w przypadku zbyt wcześnie podjętej nadmiernej aktywności fizycznej czy seksualnej. Kilkugodzinna obserwacja pooperacyjna umożliwia wczesne wychwycenie i zastosowanie odpowiedniego leczenia jeszcze przed opuszczeniem przez pacjenta kliniki. Inne możliwe powikłania obejmują rozejście się rany, nadmierną lub zbyt małą korekcję, bliznowacenie i przewlekły ból miejsca operowanego. Ryzyko powikłań jest małe i dotyczy mniej niż 1% pacjentek w przypadku doświadczonego chirurga.
Zdjęcia pacjentek przed i po zabiegu ( Dr Piotr Kolczewski )
| Przed | Po |
 |  |
 |  |
